Μεσογειακός κήπος: όμορφος, ανθεκτικός, με λίγο νερό

Ελιές, λεβάντα, πέτρα και έξυπνο πότισμα — πώς σχεδιάζεται ένας κήπος για το κλίμα της Αττικής.

Ο κήπος είναι προέκταση του σπιτιού. Στο κλίμα της Αττικής, με ζεστά και ξηρά καλοκαίρια, η επιλογή φυτών προσαρμοσμένων στην ξηρασία είναι το κλειδί για χαμηλή συντήρηση.

Η ελιά, η λεβάντα, το δεντρολίβανο, η σαντολίνα και τα αγρωστώδη δημιουργούν έναν ζωντανό κήπο που αντέχει με περιορισμένο πότισμα.

Η στάγδην άρδευση με χρονοδιακόπτη και αισθητήρα βροχής χορηγεί το νερό απευθείας στη ρίζα και μειώνει σημαντικά την κατανάλωση.

Μονοπάτια από φυσική πέτρα, ξερολιθιές και χαλίκι οργανώνουν τον χώρο και βοηθούν στη φυσική απορροή των υδάτων.

Ο χαμηλός φωτισμός αναδεικνύει τα δέντρα και τις διαδρομές το βράδυ, κάνοντας τον κήπο χώρο ζωής και μετά τη δύση του ηλίου.

Μικρές φυτεύσεις δεν έχουν το ίδιο καθεστώς με εκτεταμένες εκσκαφές, τοίχους αντιστήριξης, περιφράξεις, πέργκολες ή πισίνες. Μηχανικός ελέγχει την απαιτούμενη διαδικασία και τυχόν προστατευτικές διατάξεις πριν από μόνιμες κατασκευές ή κοπή δέντρων.

Ο σχεδιασμός διατηρεί τις υποχρεωτικές επιφάνειες φύτευσης και τη νόμιμη απορροή των υδάτων. Σε συνιδιοκτησίες ή κοινόχρηστους χώρους εξετάζονται ο κανονισμός και οι συναινέσεις. Η αντοχή στην ξηρασία μειώνει ανάγκες άρδευσης, αλλά δεν καταργεί τη συντήρηση και την παρακολούθηση των φυτών.